In Italië wordt bericht van regelgevende maatregelen om de groei van “buitenlandse” eetzaken uit het centrum te mijden. De stad Lucca heeft genoeg van al de “kebaps”, wordt er in de pers geschreven. Het stadsbestuur zegt daarentegen dat het gaat om een algemeen verbod tegen alle niet-Italiaanse zaken waaronder Mc Donalds, chinese restaurants e.a. De reden voor deze drastische maatregel is volgens hen het beschermen van het culinair patrimonium dat dreigt verloren te gaan. Een sterk staaltje protectionisme dus. Ongetwijfeld met enkele minder toffe gevolgen nadien.
Het vooruitschuiven van lokale voeding wordt ook gedaan voor een andere reden. Wanneer men praat over milieuvriendelijke voeding hoor je al snel dat kiezen voor lokale producten beter is. In theorie zou je kunnen beamen dat lokale producten minder druk op het milieu hebben omdat ze minder kilometers afleggen en omdat de keten van productie naar verkoop kleiner is. Maar dat is niet altijd zo! Vaak lijkt de keten kleiner maar is alles in werkelijkheid complexer. Zo schreef de topman van Colruyt onlangs dat 1 grote levering van het buitenland soms minder energie kost dan 5x op en af rijden naar een lokale en kleinere producent. Of neem de tomaten in het voorjaar, in Spanje hoeven ze nimmer te stoken terwijl onze Belgische producenten nog steeds veel energie nodig hebben. Nog een voorbeeld zijn de appels in de winter, men denkt dat in de winter lokale appels verantwoord zijn om te kopen maar soms hebben deze al 3 maanden in een gekoelde ruimte gelegen.
Nu wil ik niet beweren dat we er naast zitten in onze traditionele kijk op milieuvriendelijke voeding. Het is gewoon nodig om de complexiteit van de zaak te begrijpen. In mijn thesisverhandeling maak ik ketenanalyses voor seizoensgroenten.be waar ik zo eerlijk mogelijk tracht te zijn. En geloof mij, dat vergt zeer veel onderzoekswerk.
0 Responses
Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.