De malaise van de voedingsindustrie – hoofdstuk 1

Sinds de nieuwe dioxinecrisis - die gelukkig niet in ons land is – is het FAVV in actie geschoten met het traceren van Iers varkensvlees. Aanvankelijk werd er geconstateerd dat er geen varkens vanuit Ierland werden ingevoerd en dat we dus veilig verder varkensvlees konden eten. Maar dit liedje kon natuurlijk niet blijven duren. Blijkbaar wordt er Iers varkensvlees in tal van Italiaanse producten verwerkt. Zelfs in Luikse stamppot zit er Iers vlees of in filet de York bvb. De lijst met producten vind je hier.

Het ergst van heel deze malaise vind ik de niet-traceerbaarheid van de ingrediënten in onze voedingsmiddelen. Het FAVV heeft nauwelijks een idee van wat er in onze winkelrekken ligt. De wetgeving bepaalt namelijk dat je slechts een lijst van ingrediënten op je product moet weergeven. Maar zoals ik het altijd geleerd heb is een wortel niet zomaar een wortel en varkensvlees is niet zomaar varkensvlees.In een goedkope Italiaanse salami bijvoorbeeld zitten volgens het lijstje 10 verschillende ingrediënten waaronder het ingrediënt: “varkensvlees”. Maar wat men niet weet is dat de producent zocht naar bepaalde stukken varkensvlees die nog net geschikt waren voor verwerking in zijn worst. en deze importeerde uit verschillende landen, dus van verschillende varkens. Varkens gevoed met wat of gefokt in welke omstandigheden?

Uiteindelijk moet een lot sinds 1991 een standaard beschrijving van een voedingsproduct inhouden. Een ‘lot’ is een geheel van levensmiddelen die zijn gefabriceerd, geproduceerd of verpakt in vrijwel identieke omstandigheden. De Europese wetgeving bepaalt dat zulk lot enkele kenmerken moet beschrijven. Dit zijn de aard van het product (bvb aardappel; bintje), de verpakking,  het gewicht, de producent en een validatietest. Bijgevolg zijn dit de enige kenmerken die ons moeten duidelijk maken wat we voorgeschoteld krijgen. Moeten wij hiermee genoeg nemen?

Stel nu dat je een diepvries pizza koopt. Daarin zitten 15 ingrediënten waaronder 2 soorten vlees. Dan kan de inhoud van je pizza uit meer dan 100 loten komen. Voor een stuk groente is de traceerbaarheid nog te doen. Maar een stuk worst bijvoorbeeld.. Uiteindelijk hebben die varkens zelf ook gegeten, vaak een mengeling van eiwitrijk voedsel. Hiervoor bestaat al dan niet ook een lot. Maar dat lot is nimmer traceerbaar door de consument, zelfs niet door het FAVV. Zelfs het lot van het vlees zelf is blijkbaar niet traceerbaar voor het FAVV en de consument. Je koopt die pizza en er staat alleen op dat het varkensvlees bevat. Bij de recente dioxinecrisis reageerde het FAVV dan ook pas toen ze van de pizzaproducent te horen kregen dat er Iers varkensvlees in zit.

Ik raad iedereen aan om bewust vlees te kopen.