Vandaag gaf ik enkele antwoorden op de vragen van een journalist. Een beetje meer info over mezelf:
Ik koos in de eerste plaats voor een leven als freelancer omdat ik hogere studies begon te volgen. De combinatie van werken en studeren gaat als freelancer tamelijk vlot. Ik studeer momenteel voor een master in de milieuwetenschappen. Mijn expertise in de milieuwetenschap speelt zich af in de voedingsindustrie.
Daarnaast koos ik ook voor een beter contact met de klant. Als kok aan huis ben ik steeds betrokken bij de familie of groep vrienden waar ik voor kook. Dat is een fantastisch gegeven. Ook tijdens kooklessen is het zeer aangenaam om mensen basistechnieken en weetjes bij te brengen. De verraste blik van iemand wanneer ik uitleg hoe je een verswaar kuist, een recept moet interpreteren of het belang uitleg van de seizoenen voor de smaak. Door nog maar één kookles te geven kan je al een enorme evolutie van het kookproces bij een persoon waarnemen. Koken wordt aangenamer en men krijgt er meer begrip voor. Volgens mij is koken vaak een manier om even weg te gaan uit het hoogtechnologische leven dat we leiden.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog vaak droom over een eigen restaurant. Vooral sinds het zo romantisch wordt voorgesteld op televisie en ik steeds vaker hoor van restaurants met 3 sluitingsdagen en genoeg vakantieperiodes. Maar mijn ervaring leert me dat het nog steeds een harde business is, je moet je er enorm op toeleggen.
Toen ik koos voor de milieuwetenschappen deed ik dat bewust om op een andere manier de gastronomie te steunen. Ik hoop in de toekomst genoeg voldoening uit mijn werk te halen.
Het koken zit in mijn bloed en ik wens niet te stoppen met mijn culinaire activiteiten, het is nog steeds veel meer dan louter een hobby.
Lievelingsgerechten of producten heb ik nauwelijks. Wel werk ik het liefst met producten van het seizoen en van de streek. Er zijn tal van chefs die verzot zijn op de zuiderse keuken terwijl ik meer verzot ben op een stoemp met Belgische wintergroenten. Ik hou van het combineren van smaken en de innovativiteit die er in de gastronomie vaak met gepaard gaat. Je moet de smaak trouwens niet ver gaan zoeken. Als je eens stilstaat bij de rijkdom aan smaak van een simpele extensief geteelde rode biet of pastinaak, of van de wangen van een varken bijvoorbeeld.
De chef die mij in België het meest inspireert en het meest respect afdwingt is Wouter Keersmaekers van De Schone Van Boskoop, internationaal is dat René Redzepi van Noma in Kopenhagen.
Hoi Filip!
Ik ben ook al eens gaan eten in De Schone van Boskoop & ik vind dat je gelijk hebt. Deze kok kent er wat van!
Ik ben blij dat je vertelt wat je passie is & dat je er volledig voor gaat!